ایرانیان استرالیا ، مهاجرت به استرالیا ، کار و زندگی در استرالیا 

استرالیا  Australia  با نام رسمی (قلمرو همسود استرالیا  Commonwealth of Australia )یک کشور فرا قاره‌ای است که از سرزمین اصلی قاره استرالیا، جزیره تاسمانی و جزایر کوچکتر متعددی تشکیل شده‌است.


این کشور از نظر مساحت ، بزرگ‌ترین کشور اقیانوسیه و ششمین کشور بزرگ جهان است. جمعیت استرالیا نزدیک به ۲۶ میلیون نفر و مساحت آن ۷٬۶۱۷٬۹۳۰ کیلومتر مربع (۲٬۹۴۱٬۳۰۰ مایل مربع) می‌باشد. استرالیا کشوری با نرخ شهرنشینی بسیار بالا است و بیشتر شهرهای این کشور در ساحل شرقی متمرکز هستند. کانبرا پایتخت کشور است، در حالی که بزرگ‌ترین شهر سیدنی است و سایر مناطق کلانشهری مهم شامل ملبورن، بریزبن، پرث و آدلاید است.

بومیان استرالیا از حدود ۶۵۰۰۰ سال پیش، قبل از ورود اولین کاشفان هلندی در اوایل سده هفدهم، که آن را نیوهلند نامیده بودند، در این قاره ساکن بودند. در سال ۱۷۷۰، نیمه شرقی استرالیا توسط بریتانیای کبیر تسخیر شد. در زمان هجوم طلا در دهه ۱۸۵۰، بیشتر قاره توسط مهاجران اروپایی اکتشاف شد و پنج مستعمره دیگر تأسیس شد. در ۱ ژانویه ۱۹۰۱، شش مستعمره با هم متحد شدند و مشترک المنافع استرالیا را تشکیل دادند. استرالیا از آن زمان یک سیستم سیاسی لیبرال دموکراتیک باثبات را حفظ کرده‌است که به عنوان یک سلطنت قانون اساسی پارلمانی فدرال عمل می‌کند که شامل شش ایالت و ده قلمرو است.


استرالیا قدیمی‌ترین، مسطح‌ترین ، و خشک‌ترین قاره مسکونی است ، با کمترین خاک حاصلخیز، این کشور بسیار متنوع است و وسعت آن تنوع زیادی از مناظر و آب و هوا را به آن می‌دهد، با بیابان‌ها در مرکز، جنگل‌های بارانی استوایی در شمال شرقی و رشته کوه‌ها در جنوب شرقی.

​​​​​​​
استرالیا خشک‌ترین قاره مسکونی در جهان است. ۷۰ درصد آن یا خشک یا نیمه خشک است. منطقه خشک به عنوان مناطقی تعریف می‌شود که میانگین بارندگی آنها ۲۵۰ میلی‌متر یا کمتر است. منطقه نیمه خشک به عنوان مناطقی تعریف می‌شود که میانگین بارندگی آنها بین ۲۵۰–۳۵۰ میلی‌متر است. موقعیت گرمسیری/نیمه‌گرمسیری استرالیا و آب‌های سرد اقیانوس در کرانه‌های غربی، بیشتر غرب استرالیا را به بیابانی گرم و خشک تبدیل کرده‌است که یکی از ویژگی‌های بارز قسمت اعظم این قاره است ، این آب‌های سرد رطوبت کمی را برای سرزمین اصلی استرالیا تولید می‌کنند. ناحیه صحرای استرالیا موسوم به آوت‌بَک، ۷۰ درصد قاره استرالیا را پوشش می‌دهد.


استرالیا درآمد خود را از منابع مختلف، از جمله صادرات مرتبط با معدن، ارتباطات از راه دور، بانکداری، تولید و آموزش بین‌المللی تولید می‌کند. استرالیا کشوری بسیار توسعه یافته و دارای دوازدهمین اقتصاد بزرگ جهان است. این کشور دارای یک اقتصاد پردرآمد است و دارای رتبه دهم درآمد سرانه در جهان است. استرالیا یک قدرت منطقه‌ای است و سیزدهمین هزینه نظامی در جهان را دارد. مهاجران ۳۰ درصد از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، که بالاترین نسبت در میان کشورهای اصلی غربی است
 
​​​​​​​
استرالیا با داشتن هشتمین شاخص توسعه انسانی و نهمین رتبه برتر دموکراسی در سطح جهان تا سال ۲۰۲۰، از نظر کیفیت زندگی، سلامت، آموزش، آزادی اقتصادی، آزادی‌های مدنی، و حقوق سیاسی، با تمام موارد اصلی خود، رتبه بالایی دارد. این کشور عضو گروه‌های بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد، G20، مشترک المنافع ملل، ANZUS, AUKUS, Five Eyes, Quad, OECD, WTO, APEC، مجمع جزایر اقیانوس آرام و جامعه اقیانوس آرام است. یکی از مهم‌ترین کشورهای جهان و اقیانوسیه کشور استرالیا است.​​​​​​​

​​​​​​​
اقتصاد استرالیا و سرانه درآمدی هر استرالیایی

استرالیا یک اقتصاد قوی و پیشرفته دارد که تولید داخلی ناخالص (GDP) بزرگی دارد. اقتصاد استرالیا بر پایه فعالیت‌های متعددی مانند معدن‌کاری، کشاورزی، صنعت، سرویس‌های مالی و گردشگری استوار است.

در ادامه، برخی از ویژگی‌های اقتصاد استرالیا را برای شما توضیح می‌دهم:

۱. معدن‌کاری و منابع طبیعی: استرالیا منابع غنی و گسترده‌ای از طبیعت و معادن دارد. از معادن مهم عبارتند از ذغال سنگ، طلا، دیامانت، آهن، مس و بوکسیت. صادرات معدنی یکی از پایه‌های قوی اقتصاد استرالیا است.

۲. کشاورزی: استرالیا یکی از بزرگترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی در جهان است. تولیدات شامل گندم، جو، گوشت و سردخانه‌ها، صادرات میوه و سبزیجات، پیشرفته‌ترین صنایع دامداری و پرورش ماهی است.

۳. صنعت و خدمات: در کنار معدن‌کاری و کشاورزی، صنعت‌های مختلفی در استرالیا وجود دارند که شامل صنایع فولاد، خودروسازی، فناوری اطلاعات، الکترونیک، مکانیک و غیره هستند. خدمات مالی، حمل و نقل، گردشگری و آموزش بین‌المللی نیز بخش‌های مهمی از اقتصاد استرالیا هستند.

۴. بورس اوراق بهادار و سرمایه‌گذاری: بازار سرمایه استرالیا به عنوان یکی از پایه‌های سالم اقتصادی این کشور شناخته می‌شود و بورس اوراق بهادار بزرگی دارد. سازمان‌های مالی و بانکی استرالیایی و نظام مالی قوی این کشور به توسعه اقتصاد کمک می‌کنند.

استرالیا بر اساس نیروی کار ماهر، زیرساخت‌های پیشرفته، استفاده از فناوری پیشرفته و تمرکز بر نوآوری، اقتصادی پیشرو است. این کشور از سال‌ها استفاده از سیاست‌های مالی و پولی موفقیت‌آمیز برای حفظ پایداری اقتصادی استفاده کرده است.

همچنین، موقعیت استراتژیک استرالیا در جنوب خط استوا و وابستگی به مناطق آسیایی، این کشور را به عنوان یک نقطه ترانزیت بین قاره آمریکا و قاره آسیا در بازرگانی جهانی تقویت می‌کند.

به طور کلی، استرالیا یک اقتصاد پیشرفته و پویا دارد که به وسیله معادن، کشاورزی، صنعت و خدمات قوی، بازار سرمایه و سیاست‌های مالی موفق توانسته است رشد چشمگیری را تجربه کند.


​​​​​​​در سال 2020، درآمد سرانه ناخالص داخلی (GNI) هر نفر در استرالیا حدود 56,532 دلار آمریکا بود. این میزان درآمد با توجه به درآمد ملی استرالیا و تقسیم آن بر جمعیت کشور محاسبه می‌شود. اما لازم به ذکر است که این ارقام ممکن است در سال‌های مختلف به روز شده و تغییر کنند.

نیاز به درک آمارهای اقتصادی استرالیا در طول زمان و در مقایسه با سایر کشورها مهم است. برخی عواملی که می‌توانند تاثیر بگذارند عبارتند از: تغییرات در نرخ ارز، شرایط تورم، نرخ بیکاری، توزیع درآمد، هزینه های زندگی و شاخص‌های اقتصادی دیگر.

اندازه‌گیری درآمد سرانه می‌تواند یکی از شاخص‌های مهم برای اندازه‌گیری سطح رفاه اجتماعی باشد. با این حال، لازم به ذکر است که درک کامل از وضعیت اقتصادی و اجتماعی استرالیا نیازمند ارزیابیهای فراگیرتر و جامعتر است که بر اساس چندین شاخص و مؤشر اقتصادی تکمیل شوند.


استرالیا کشور صنعتی هست یا خدماتی؟


استرالیا را می‌توان یک کشور ترکیبی از صنعتی و خدماتی دانست. هر دو بخش صنعت و خدمات در اقتصاد استرالیا نقش مهمی را ایفا می‌کنند. در ادامه به توضیح کوتاهی درباره هر بخش می‌پردازم:

بخش صنعتی: استرالیا صنعتی پیشرفته و متنوع دارد که عمدتاً در بخش‌هایی نظیر تولید معادن و استخراج مواد معدنی، فولادسازی، صنعت خودرو، صنعت الکترونیک و فناوری اطلاعات، صنعت ساخت و ساز، صنعت نفت و گاز، صنایع پتروشیمی و غیره فعالیت می‌کند. صنعت به تامین شغل و تولید محصولات با ارزش افزوده بالا در کشور کمک می‌کند.

بخش خدماتی: بخش خدماتی در استرالیا نیز بسیار قوی است و تشکیل شده از زیر بخش‌های مختلفی نظیر خدمات مالی و بانکی، حمل و نقل، گردشگری، آموزش و پژوهش، فروش‌های خدماتی، فناوری اطلاعات و ارتباطات، بهداشت و سلامت، خدمات مشاوره و غیره. بخش خدماتی به تأمین اشتغال، بهره وری و ایجاد ارزش افزوده در اقتصاد استرالیا کمک می‌کند.

به طور کلی، استرالیا یک اقتصاد متعادل و تراز بین صنعتی و خدماتی دارد. درآمد و اشتغال در هر دو بخش به طور قابل ملاحظه‌ای به اقتصاد کشور کمک می‌کند. این تنوع در بخش‌های صنعتی و خدماتی به استرالیا کمک می‌کند تا در برابر تغییرات بهتر و پایدارتر عمل کند.


بر پایه شواهد به جا ماند ه، حدود۶۵ تا ۸۰ هزار سال پیش نخستین انسان‌ها وارد این سرزمین شدند. در آن هنگام گروهی از مردمان شکارچی جنوب آسیا، برای یافتن غذا و شکار، تدریجی شروع به مهاجرت به سرزمین‌های جنوبی‌تر نمودند و از راه جزایر و کانال‌هایی که آسیا را به شمال استرالیا وارد می‌کند به شمال کوئینزلند وارد شدند و سپس با پراکنده شدن در سراسر استرالیا، قبایل مختلف بومیان استرالیا را بنیان نهادند.


این مردمان، ده‌ها هزار سال بدون ارتباط با سایر مناطق جهان در این سرزمین زیسته‌اند. 

طبق تحقیقی که سال ۲۰۱۳ بر روی ژن‌های دی ان ای بومیان استرالیایی انجام شد در حدود ۴۲۳۰ سال پیش گروهی از مهاجران از هند وارد استرالیا شدند. طبق این مطالعه ۱۱٪ دی ان ای بومیان استرالیا از این مهاجران هندی آمده‌است. در همین دوره نخستین فسیل‌های دینگو (سگ وحشی استرالیا) کشف شده و این نشان می‌دهد که هندی‌ها دینگو را با خود به این قاره آوردند. آنها همچنین ابزار‌های سنگی جدیدی نیز با خود وارد استرالیا کردند.

​​​​​​​
پیشینه تاریخی تلاش برای دستیابی به سرزمین‌های ناشناخته در جنوب خاوری آسیا و نیز اقیانوسیه به هزاره نخست پس از میلاد بازمی‌گردد. در این دوره هندی‌های بودایی و هندو اقدام به استعمار جزیره‌های اندونزی و فراتر از آن کردند و تا جزیره لومبوک هم پیش رفتند. اما با لشکرکشی مسلمانان به هند در سده پانزدهم میلادیپیش روی آن‌ها در این منطقه هم متوقف شد. مهاجر نشینی در جزیره‌های این منطقه از سوی چینی‌ها در سده نهم میلادی آغاز شد. بازرگانان چینی در اوایل سده پانزدهم با سوماترا، جاوه و ماکاسار در سلبز داد و ستد می‌کرند. در نهایت این بازرگانان قایق‌های بسیار بزرگ ماهی‌گیری خود را تا به کرانه‌های شمالی استرالیا گسیل داشتند. سر انجام در سال ۱۳۴۲ در نتیجه دگرگونی در حکومت پکن و روی کار آمدن گروهی که با بازرگانان خارجی مخالف بودند جلوی پیشرفت چینی‌ها به دریاهای جنوب نیز گرفته شد.

نخستین بار هلندی‌ها در سال ۱۶۰۶ میلادی شبه جزیره کیپ یورک (Cape York Peninsula) در شمال کوئینزلند را اکتشاف کردند و در دهه‌های بعد، بیشتر مناطق شمالی و غربی استرالیا را مشاهده و ثبت نمودند. آبل تاسمان هلندی نام این سرزمین را هلند نو گذاشت. هلندی‌ها خود علاقه چندانی به سکونت در هلندنو نشان ندادند و این سرزمین تا چندین دهه بعد دست نخورده باقی‌ماند.
در سال ۱۷۷۰ م. کاپیتان جیمز کوک دریانورد بریتانیایی، نواحی اطراف سیدنی در شرق استرالیا را اکتشاف و ثبت کرد. کاپیتان آرتور فیلیپ در ۱۸ ژوئیه ۱۷۸۸ با یازده کشتی و ۱۳۵۰ مسافر به حدود سیدنی رسید و ضمن اعلام این منطقه با نام نیو ساوت ولز به عنوان یکی از مستعمره‌های بریتانیا، خود به فرمانداری آن برگزیده شد. بریتانیایی‌ها در دید اول به استرالیا به عنوان سرزمینی دوردست و خشک برای تبعید محکومین و زندانیان نگاه می‌کردند. به همین دلیل بیشتر مسافران اولیه، به اجبار به منطقه ولز جنوبی تازه آمدند. اما ساکنان دیگر ایالت‌ها بیشتر به اختیار خود به سرزمین تازه مهاجرت کردند


در سال ۱۹۰۰ میلادی، ملکه ویکتوریا طی قانونی به استرالیا استقلال سیاسی اعطا کرد. استقلال کشور استرالیا به‌طور رسمی در روز اول ژانویه ۱۹۰۱ اعلام شد و از این به بعد استرالیا به عنوان یک قلمرو همسود یا سرزمینی با حکومت مستقل اما در زمره کشورهای تحت حمایت بریتانیا درآمد. استرالیایی‌ها از این روز به عنوان روز ملّی خود یاد می‌کنند. از سال ۱۹۰۱ تا سال ۱۹۲۷ که کانبرا ساخته شد، فدراسیون استرالیا، ملبورن را پایتخت موقت کشور قلمداد می‌کرد


این کشور در جنگ جهانی اول به عنوان حامی بریتانیا جنگید و «ارتش مشترک استرالیا و نیوزلند» یا به اختصار روز اَنزَک در نبرد گالیپولی در ترکیه امروزی شرکت کرد. در مجموع بیش از شصت هزار استرالیایی در خلال جنگ جهانی اول کشته شدند. در جنگ جهانی دوم مناطقی از شمال و شرق این کشور توسط ژاپنی‌ها بمباران شد و نیروهای آمریکایی در این کشور پیاده شدند. اما استرالیا از صدمات این جنگ به کنار ماند. طی قانونی در سال ۱۹۸۶ استرالیا به‌طور رسمی دخالت پادشاهی متحده را در امور سیاسی و نظامی این کشور پایان داد، استرالیایی‌ها در ۶ نوامبر ۱۹۹۹ با رأی اکثریت (۸۲٪ آرا) رأی به تحت قیمومیت بودن ملکه دادند تا همچنان ملکه انگلیس برایشان «فرماندار کل» تعیین کند. 

معایب و مزایای استرالیا
​​​​​​​​​​​​​​
خدمات درمانی در استرالیا کیفیت بالایی دارند و خدمات رفاهی بسیاری به شهروندان ارائه میشود.

امکان اخذ کارت اقامت دائم برای مهاجران وجود دارد.

میزان درآمد در کشور استرالیا کاملا به صرفه و منطقی است.

زندگی در استرالیا امکان تحصیل در تعدادی از برترین دانشگاه های جهان را برای دانشجویان فراهم میکند.

استرالیا آب و هوای دلپذیر و مناسب برای انواع سلیقه و طبع ها و همچنین تنوع جغرافیایی بسیار بالایی دارد.

نرخ جرم و جنایت و زورگیری در استرالیا پایین است و محیط امنی را برای زندگی فراهم میکند.

ممکن است با توجه به موقعیت جغرافیایی اسرالیا، احساس انزوا و ایزولگی به شهروندان آن دست بدهد.

کشور استرالیا وسعت بسیار بالایی دارد ولی در عین حال تمرکز جمعیتی بسیار محدود است.

طولانی بودن مدت زمان پرواز ها و در نتیجه بالا بودن هزینه رفت و آمد برون مرزی برای شهروندان مشکل ساز است.

در استرالیا علاوه بر تسلط به زبان انگلیسی نیازمند تسلطی نسبی به برخی اصطلاحات بومی نیز می باشید.

به دلیل تنوع زیست محیطی بالا، گونه های متنوعی از جانوران هم در استرالیا زندگی میکنند که گاه برای شهروندان دردسرساز میشوند.

به دلیل مکان جغرافیایی، برخی فصول نسبت به باقی مکان های زمین به صورت برعکس اتفاق می افتد.​​​​​​​

استرالیا یا اقیانوسیه با ۷/۶ میلیون کیلومتر مربع مساحت، کوچک‌ترین قاره جهان به‌شمار می‌رود. استرالیا سرزمینی تقریباً هموار است. ناحیه غربی آن را فلات غربی استرالیا و شرق آن را رشته کوه جداکننده تشکیل می‌دهد و بین این دو، سرزمین پست و همواری قرار گرفته که بیشتر آن خشک و خالی از سکنه است. بلندترین نقطه استرالیا قله‌ای در کوهستان برفی است که ۲۲۲۸ متر ارتفاع دارد و پست‌ترین نقطه آن ۱۵- متر است که در دریاچه اِیر قرار دارد. بلندترین رودخانه استرالیا رود دارلینگ است که بیش از ۲۷۰۰ کیلومتر طول دارد. این رود با پیوستن به رود ماری که دومین رود بزرگ استرالیا است در نهایت در جنوب ویکتوریا به اقیانوس منجمد جنوبی می‌ریزد.

​​​​​​​
استرالیا که همچون جزیره‌ای بزرگ در اقیانوس آرام واقع شده، از نظر زمین‌شناسی کهنترین خشکی جهان به‌شمار می‌آید. استرالیا اقیانوس آرام جنوبی را از اقیانوس هند جدا می‌کند. درازای سرزمین اصلی از شمال تا جنوب ۳٬۱۳۵ کیلومتر و پهنای آن از شرق به غرب ۳٬۷۸۲ کیلومتر است. استرالیا ۲۵٬۷۶۰ کیلومتر مرز دارد که تماماً مرز آبی است. و بالغ بر ۴۰٪ از زمین‌های این کشور تپه ماسه‌ای است. کشور استرالیا با داشتن ۷۵۵ گونه متنوع‌ترین کشور در جهان از لحاظ زیست‌بوم است


لازم است ذکر شود استرالیا پنجمین قاره ازنظر بزرگی است.
استرالیا از شش ایالت و دو سرزمین تشکیل شده‌است که اختیاراتشان کمتر از ایالت‌ها است. ایالت‌های استرالیا عبارت‌اند از:
ایالت کوئینزلند (QLD) که مرکز آن بریزبن است.
ایالت استرالیای جنوبی (SA) که مرکز آن آدلاید است.
ایالت تاسمانی (TAS) که جزیره‌ای است در جنوب شرقی سرزمین اصلی و مرکز آن هوبارت است.
ایالت ویکتوریا (VIC) که مرکز آن ملبورن است.
ایالت استرالیای غربی (WA) که مرکز آن پرت است.
ایالت نیو ساوت ولز (NSW) یا ولز جنوبی تازه که مرکز آن سیدنی است.
قلمروهای استرالیا عبارت‌اند از:
قلمرو پایتختی استرالیا (ACT) شامل شهر کانبرا (پایتخت استرالیا) در ایالت نیو ساوت ولز.
قلمرو سرزمین شمالی (NT) که مرکز شهر آن داروین است.​​​​​​​

​​​​​​​

مردم‌شناسی
جمعیت استرالیا در ژوئیه ۲۰۱۵ به‌طور تقریبی ۲۲٬۷۵۱٬۰۱۴ نفر بوده‌است. و با تراکم نسبی ۳/۱۴ نفر در هر کیلومتر مربع، یکی از پایین‌ترین ارقام میزان تراکم در جهان را دارد. کرانه جنوب شرق این کشور تراکم جمعیتی بیشتری نسبت به سایر نقاط دارد. یک سوم جمعیت کشور در ایالت نیو ساوت ولز و یک چهارم دیگر در ایالت ویکتوریا به سر می‌برند. میانگین نرخ رشد جمعیت در سال ۱/۲۲۱ است و تقریباً در هر دو دقیقه یک نوزاد در این کشور زاده می‌شود
بومیان استرالیا حدود نیم میلیون نفر تخمین زده شده‌اند که دو و نیم درصد جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهند


ادیان و مذاهب
تا پیش از ورود اروپاییان به استرالیا، مردمان بومی این سرزمین از آیین دیرینه و بدوی خود پیروی می‌کردند، ولی امروزه برخی از این بومیان به مسیحیت گرویده‌اند. مسیحیت را اروپاییان به استرالیا آوردند و با آغاز مهاجرت به این سرزمین فرقه‌های گوناگون مسیحیت، در آنجا به فعالیت پرداختند. در سده بیستم، با مهاجرت شمار اندکی از آسیایی‌ها از چین، آسیای جنوب شرقی، هند و خاورمیانه، آیین‌ها و ادیان بودایی، اسلام، یهودی و بهائی به آن راه یافتند. استرالیا دین رسمی ندارد و قانون اساسی استرالیا دولت را از تصویب هر قانونی که بر پایه دین بنا شده باشد منع می‌کند. در استرالیا دین از حکومت جدا بوده و طبق قانون، دین و مذهب آزاد بوده و هر کس می‌تواند آئین‌های ویژه دینی خود را آزادانه پیگیری کند. در سال ۲۰۰۱، بیش از ۷۰٪ استرالیایی‌ها خود را مسیحی معرفی کرده‌اند و بیش از ۱۵٪ نیز پیرو هیچ آئینی نبوده‌اند. بودائیسم و اسلام نیز هر یک با کمتر از دو درصد، در رده‌های بعدی قرار داشته‌اند.

اقوام

حدود ۴۰ هزار سال پیش اولین انسان‌ها (بومیان استرالیا) از جنوب آسیا و گینه نو وارد استرالیا شدند. بر پایه اولین برآوردها جمعیت بومیان استرالیا در سال ۱۷۸۸ که اروپایی‌ها وارد این قاره شدند حدود ۳۱۴ هزار نفر بود اما مطالعات تازه‌تر نشان می‌دهد که جمعیت بومیان می‌توانسته بین ۵۰۰ تا ۷۵۰ هزار نفر و حتی تا یک میلیون نفر باشد و بیشترین تراکم جمعیتی هم بر پایه تمامی شواهد در منطقه کوئینزلند بوده‌است. از جمعیت بومیان استرالیا به تدریج کاسته شده و امروزه بومیان، بخش کوچکی از جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند. بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۱ حدود ۳۶ درصد مردم اصلیت خود را انگلیسی ذکر کرده‌اند. ایرلندی‌ها ۱۰٫۴٪، اسکاتلندی ۸٫۹٪، ایتالیایی ۴٫۶٪، آلمانی ۴٫۵٪، چینی ۴٫۳٪، هندی ۲٪، یونانی ۱٫۹٪ و هلندی ۱٫۷٪ در رتبه‌های بعدی قرار می‌گیرند. تعداد بومیان در این سرشماری ۵۴۶ هزار نفر (۲٫۵٪) بود.
زبان و خط
استرالیا زبان رسمی ندارد و زبان ملی آن انگلیسی استرالیایی است. اختلافات بسیار نامحسوسی در لهجه مناطق گوناگون وجود دارد. زبان‌های دیگر مانند ایتالیایی و چینی نیز در بین مهاجران بسیار رایج است.

کشاورزی


بر اساس گزارش فائو مهم‌ترین محصولات کشاورزی و باغی استرالیا در سال ۲۰۱۸ به این شرح بوده‌است:
بادام (۶۹٬۸۸۰ تن)- سیب (۲۶۸٬۰۰۰ تن)- جو (۹٬۲۵۳٬۰۰۰ تن)- باقلا (۳۷۷٬۰۰۰ تن)- انگور (۱٬۶۶۳٬۰۰۰ تن)- کاسنی (۱۴۸٬۰۰۰ تن)- قارچ (۴۳٬۴۴۰ تن)
یولاف(۱٬۲۲۷٬۰۰۰ تن) - زیتون (۶۲٬۱۸۰ تن) - پیاز (۲۷۹٬۰۰۰ تن)- پرتقال (۳۷۸٬۰۰۰ تن)- گلابی (۱۰۳٬۰۰۰ تن)- آناناس (۸۸٬۶۰۰ تن)
سیب زمینی (۱٬۱۸۸٬۰۰۰تن)- دانه کلزا (۳٬۸۹۳٬۰۰۰ تن)- برنج (۶۳۵٬۰۰۰ تن)- ذرت خوشه ای (۱٬۲۵۷٬۰۰۰ تن)- نیشکر (۳۳٬۵۰۰٬۰۰۰ تن)
گوجه فرنگی (۳۸۶٬۰۰۰ تن)- گندم (۲۰٬۹۴۰٬۰۰۰ تن)


اقتصاد

استرالیا کشوری توسعه یافته با اقتصاد متکی بر بازرگانی و کشاورزی است. در میان قابل زندگی‌ترین شهرهای جهان در سال ۲۰۰۸ به گزارش اکونومیست، ملبورن دوم، پرت چهارم، آدلاید هفتم و سیدنی نهم بود. محصولات اصلی استرالیا نیشکر، پنبه، غلات و گوشت است. این کشور معادن فراوانی دارد. شرکای بازرگانی استرالیا بیشتر چین، ژاپن و کره جنوبی در آسیا و نیز ایالات متحده آمریکا هستند. بنا بر گزارش بانک جهانی، این کشور در سال ۲۰۰۵ از نظر تولید ناخالص داخلی یا GDP در رده پانزدهم جهان قرار داشته‌است و نیز بر پایه گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد، استرالیا از نظر شاخص توسعه انسانی در سال ۲۰۰۶ سومین کشور توسعه یافته جهان به حساب می‌آید.


مجموع صادرات این کشور در سال ۲۰۱۹ حدود ۲۶۶ میلیارد دلار و واردات آن حدود ۲۲۱ میلیارد دلار بوده‌است.
واحد پول این کشور دلار استرالیا نام دارد. هر دلار استرالیا معادل ۰٫۷۳۹ دلار آمریکاست. (آوریل ۲۰۲۲).
تحصیل و آموزش عالی

کودکان پیش دبستانی در یک آموزشگاه واقع در استرالیا
دانشگاه استرالیای جنوبی
دانشگاه‌های استرالیا یکی از بهترین دانشگاه‌های جهان هستند و شمار زیادی از دانشجویان بین‌المللی در آن تحصیل می‌کنند. در سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۳۰ هزار دانشجوی بین‌المللی در استرالیا تحصیل می‌کردند. بیشترین مراکز تجمع دانشجویان بین‌المللی در شهرهای سیدنی، ملبورن و آدلاید هستند. هزینه تحصیل در استرالیا نسبت به کشورهای هم‌رده خود یعنی بریتانیا و ایالات متحده آمریکا کمتر است. به دانشجویان خواهان تحصیل در استرالیا روادید SubClass 500 تعلق می‌گیرد.


استرالیا دارای ۳۷ دانشگاه با بودجه دولتی و سه دانشگاه خصوصی و همچنین تعدادی مؤسسه تخصصی دیگر است که دوره‌های مورد تأیید را در سطح آموزش عالی ارائه می‌دهند. OECD استرالیا را در میان گران‌ترین کشورها برای حضور در دانشگاه قرار می‌دهد. ۳۰٫۹ درصد از جمعیت استرالیا دارای مدرک تحصیلی دانشگاهی هستند که در میان بالاترین درصدها در جهان است.


انگلیسی زبان بودن، امن بودن و کیفیت آموزش بالا باعث محبوبیت این کشور در بین دانشجویان بین‌المللی شده‌است. دانشجویان بین‌المللی بسیاری در شهرهای ملبورن، سیدنی آدلاید و … در حال تحصیل هستند. اکثر دانشجویان بین‌المللی از کشورهای چون چین، هند، کره، انگلستان، ایران، تایوان و … در این کشور مشغول به تحصیل هستند.

استرالیا کشوری از مجموعه کشورهای همسود با حکومت پادشاهی مشروطه است و بالاترین مقام سلطنتی بریتانیا یعنی چارلز سوم پادشاه استرالیا نیز به حساب می‌آید. جانشین پادشاه در این کشور فرماندار کل استرالیا است که وی نیز به نوبه خود فرمانداران ایالت‌های این کشور را تعیین می‌کند. هرچند فرماندار کل بر پایه قانون اساسی، از اختیارات فراوانی برخوردار است اما در عمل شخص اجرایی اول در استرالیا نخست‌وزیر است که طی یک فرایند دموکراتیک انتخاب می‌شود و دولت را تشکیل می‌دهد.


در استرالیا، مردم ابتدا نمایندگان مجلس را انتخاب می‌کنند. رئیس حزبی که بیشترین نفرات انتخاب شده را در مجلس داشته باشد به‌عنوان نخست‌وزیر مسئول تشکیل کابینه دولت می‌شود. دولت استرالیا از سه زیرشاخه تشکیل می‌شود: قانون گذاری، اجرایی و قضایی.

پارلمان استرالیا از دو مجلس تشکیل شده‌است. مجلس سنا (مجلس علیا) و مجلس نمایندگان (مجلس سفلا).
دادگاه عالی استرالیا نیز قدرت والای قضایی را در این کشور در اختیار دارد.

حزب‌ها
احزاب عمده استرالیا عبارت‌اند از:
حزب لیبرال استرالیا (ایدئولوژی: محافظه کاری)
حزب کارگر استرالیا (ایدئولوژی: جنبش کارگری)
حزب سبز (ایدئولوژی: محیط‌زیست‌گرا)
حزب ناسیونال استرالیا


از سال ۱۹۹۶ تا نوامبر ۲۰۰۷ حزب لیبرال قدرت را در این کشور در دست داشت و جان هوارد به مدت یازده سال نخست‌وزیر این کشور بود. در انتخابات فدرال که در نوامبر سال ۲۰۰۷ برگزار شد حزب کارگر توانست رقیب خود حزب لیبرال را شکست دهد و به این ترتیب کوین راد رئیس این حزب به عنوان نخست‌وزیر تازه استرالیا مسئول تشکیل کابینه دولت شد. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ پس از کناره‌گیری کوین راد از مقام نخست‌وزیری، جولیا گیلارد که رهبری حزب کارگر را بر عهده دارد توانست به عنوان نخستین نخست‌وزیر زن استرالیا زمام امور را به دست بگیرد[ در فوریه سال ۲۰۱۳ پس از انتقاداتی که از رهبری حزب کارگر جولیا گیلارد شد و همچنین با درخواست ۳۰ درصد از اعضای حزب، ایشان با انتخابات درون حزبی برای رهبری حزب موافقت کردند که منجر به پیروزی کوین راد شد. در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ و در انتخابات فدرال، جناح ائتلافی استرالیا پیروز شد و در نتیجه رهبر این حزب، تونی ابوت، به عنوان نخست‌وزیر آینده استرالیا انتخاب شد. وی بیست و هشتمین نخست‌وزیر استرالیا، محسوب می‌شود. پیروزی تونی ابوت به شش سال حاکمیت حزب چپ‌گرای کار بر استرالیا پایان داد. در حال حاضرآنتونی آلبانیزی نخست‌وزیر استرالیا است
​​​​​​​
دفاع
در کشور استرالیا اجباری برای خدمت وظیفه عمومی وجود نداشته و افراد برای عضویت و خدمت در ارتش، مانند دیگر شغل‌ها حقوق دریافت می‌کنند.[نیازمند منبع] در استرالیا وظیفه دفاع از این کشور بر عهده نیروی دفاع استرالیا است.

فرهنگ و هنر

با اسکان اروپاییان در استرالیا در سده ۱۸ میلادی، شیوه زندگی اروپایی به فرهنگ غالب استرالیا تبدیل شد. افزایش جذابیت فرهنگ استرالیا توسط کمک‌های مالی دولت بود که این کمک برای هنر، تغذیه و بهبود وسایل رفاهی بود. شهرهای کوچک و بزرگی ساخته شد که پر از ساختمان‌های هنری، گالری و تئاتر بود. در اواخر سده ۱۹
«ملبورن حیرت‌آور» (marvelous melbourne) پرجمعیت‌ترین شهر استرالیا و از ثروتمندترین شهرهای جهان و پس از لندن بزرگ‌ترین شهر در سراسر امپراتوری بریتانیا و دارای گالری‌ها، تئاترها و موزه بود. بهترین معماران، تالار اپرای سیدنی را ساختند. اپرا، رقص باله، ارکستر سمفونی‌ها، بازیگران، نمایش نامه نویسان، شرکت‌های هنری و غیره توسط مجلس استرالیا حمایت می‌شدند. دولت‌های فدرال بر روی کمپانی‌های رادیویی استرالیایی مستقل از شبکه رادیویی و تلویزیونی سراسری سرمایه‌گذاری کردند. استرالیا همچنین دارای شرکت‌های رسانه ای، روزنامه و مجلات زیادی است که به فرهنگ منطقه‌ای کمک بسزایی می‌کنند. امروزه شهر ملبورن به عنوان پایتخت فرهنگی کشور شهرت دارد.

تلویزیون و سینما

برخی از مشهورترین بازیگران استرالیایی
هیث لجر
مارگو رابی
تراویس فیمل
روبی رز

استرالیا دارای پنج شبکه تلویزیونی هر یک با چند کانال در سطح ملّی است که برنامه‌های آنها در نواحی مختلف ممکن است متفاوت باشد. همچنین شبکه‌های تلویزیونی پولی زیادی در این کشور قابل دریافت است. به دلیل بزرگی سرزمین استرالیا، تعداد ایستگاه‌های رادیویی این کشور بسیار زیاد است و بیشتر شهر‌های کوچک نیز یک یا چند رادیوی محلی دارند. سینمای استرالیا بیشتر بازتاب زندگی استرالیایی‌ها به ویژه در نقاط غیرشهری است. سینما از تفریحات مورد علاقه استرالیائی هاست و سالن‌های سینمای این کشور از رونق و کثرت زیادی برخوردارند. صنعت فیلمسازی استرالیا با «داستان دار و دسته کلی» که اولین فیلم بلند ساخته شده در جهان است در سال ۱۹۰۶ در ملبورن آغاز گشت. این کشور هنرمندانی چون نیکول کیدمن، کیت بلانشت، مارگو رابی، نائومی واتس، هیت لجر، هیو جکمن، ارول فلین، جودیت اندرسون، جفری راش و تونی کُلِت و هوگو ویوینگ و اریک بانا به سینمای جهانی عرضه کرده‌است. شکوفایی مجدد صنعت فیلم‌سازی در استرالیا به موج نوی دهه ۱۹۷۰ بازمی‌گردد با فیلم‌هایی مانند «پیک نیک در هنگینگ راک» (۱۹۷۵) به کارگردانی پیتر ویر. برخی از معروفترین فیلم‌های استرالیا در عرصه جهانی پیانو، کروکودیل دندی، پریسلا ملکه بیابان، گالیپولی، مدمکس، شاین و بابی پسر بد و ده کانو هستند.


موسیقی، رقص و نمایش

رتبه دهم استرالیا در میزان سهیم بودن کشورها در صنعت موسیقی
تاریخ موسیقی اروپایی در استرالیا به دوران ساکن شدن بریتانیایی‌ها در این قاره برمی‌گردد که با خود آواهای دسته جمعی را نیز آوردند. امروزه هر شهر بزرگ، دارای سالن ارکستر و اپرا به همراه شرکت رادیویی استرالیا است. ستارگان بزرگ و رهبران ارکستر از بسیاری از کشورها مرتباً به استرالیا سفر کرده و گرد هم می‌آیند. استرالیا از طریق صدای رسا و بی‌همتای «نلی ملبا» و «جان ساترلند» برای موسیقی جهان اقدام به جمع‌آوری کمک‌های مالی می‌کند. استرالیا در زمینه موسیقی مردمی (پاپ)، راک و متال نیز هنرمندان مشهوری دارد. گروه متال ای‌سی/دی‌سی (AC/DC) و خواننده پاپ مشهور کایلی مینوگ این از دسته هستند. کایلی مینوگ که اکنون ساکن بریتانیا است در سال ۲۰۰۷ «نشان امپراتوری بریتانیا» (OBE) را به خاطر خدمات ارزنده اش به هنر موسیقی از الیزابت دوم دریافت کرد. او همچنین در یکی از قسمت‌های سریال تلویزیونی محبوب «دکتر هو» (Doctor Who) نقش آفرید که در شب کریسمس سال ۲۰۰۷ از شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی پخش شد.


گل و رنگ ملی

آکاسیای طلایی گل ملی استرالیا است. این گل، بیشتر روی درخت‌های کوچک در جنوب خاوری استرالیا می‌روید. گلبرگ‌های این گل، طلایی و برگ‌های آن سبز هستند. به خاطر رنگ‌های این گل، پوشاک ورزشی تیم‌های ملی استرالیا طلایی و سبز هستند. این گل، پس زمینه نشان ملی استرالیا است.هر یک از ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا گل نمادین ویژه خود را دارند.

ورزش
ورزش در استرالیا به صورت جدی و گسترده پیگیری می‌شود و به جزئی از سبک زندگی و فرهنگ مردمان آن درآمده‌است. استرالیا از مدال آورترین کشورها در بازی‌های المپیک است. شهر ملبورن به عنوان پایتخت ورزشی استرالیا، همه ساله میزبان بسیاری از رخدادهای مهم ورزشی جهان مانند مسابقات ماشین رانی جایزه بزرگ استرالیا، جام اسب سواری معروف ملبورن کاپ و نیز تنیس آزاد استرالیا است. المپیک تابستانی ۱۹۶۵ و بازی‌های همسود ۲۰۰۶ در ملبورن برگزار شد همچنین المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی برگزار شد. ورزش‌های گروهی پرطرفدار در استرالیا عبارت‌اند از: راگبی ۱۵ نفره، راگبی ۱۳ نفره، فوتبال استرالیایی (نوعی از ورزش راگبی که به فوتی هم معروف است)، کریکت و بسکتبال. علاوه بر این تیم ملی هاکی روی چمن و تیم ملی واترپولو و والیبال ساحلی بانوان این کشور هم در جمع بهترین تیم‌های جهان قرار دارند. استرالیایی‌ها در برخی ورزش‌های انفرادی هم مانند گلف، شنا و دیگر ورزش‌های آبی، تنیس و اسکواش هم در ردیف کشورهای درجه اول جهان قرار می‌گیرند. در سال‌های اخیر کوشش زیادی برای گسترش ورزش فوتبال در این کشور به عمل آمده‌است از دهه ۱۹۹۰ تعداد زیادی از فوتبالیست‌های شاخص استرالیایی در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کنند. از جمله این بازیکنان می‌توان به هری کیول، مارک بوسنیچ و مارک ویدوکا اشاره کرد.

​​​​​​​
استرالیا میزبان دو المپیک ۱۹۵۶ ملبورن و المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بوده‌است و یکی از شش کشوری‌ست که بیش از یک بار میزبان المپیک تابستانی بوده‌اند. این کشور در تمام ادوار المپیک حاضر و بیش از همه در شنا و دو و میدانی موفق بوده، ضمن اینکه در پاروزنی، دوچرخه‌سواری و سوارکاری نیز موفقیت‌هایی داشته‌است. داون فریزر، مورای روز، یان تورپ، گرانت هکت و سوزی اونیل در شنا و مارجوری جکسون، بتی کاتبرت، هرب الیوت و ران کلارک در دو و میدانی از موفق‌ترین ورزش‌کاران استرالیایی در المپیک بوده‌اند. باشکوه‌ترین موفقیت این کشور در المپیک سیدنی به دست آمد که آن‌ها به ۵۸ مدال (شامل ۱۶ طلا) در بیست رشته دست یافت. در المپیک آتن نیز با ۱۷ مدال طلا رده چهارم جدول مدال‌ها را به خود اختصاص دادند. بازی‌های کشورهای همسود هم تاکنون ۴ بار در استرالیا برگزار شده؛ ۱۹۳۸ در سیدنی، ۱۹۶۲ پرث، ۱۹۸۲ بریزبن و ۲۰۰۶ ملبورن. استرالیا با ۱۰ قهرمانی در ۱۸ دوره این مسابقات در جدول مدال‌ها بهترین نتیجه را به دست آورده‌است. رقابت‌های بین‌المللی تنیس آزاد استرالیا نیز که هرساله در ملبورن برگزار می‌شود، یکی از ۴ گرنداسلم ورزش تنیس است. کاپ اسب سواری ملبورن نیز به عنوان یکی از پر طرفدارترین بازیها در استرالیا شناخته می‌شود.

محیط زیست
یک کوآلا و اکالیپتوس بخشی از نماد محیط زیست استرالیا
استرالیا بخشی از بهترین محیط از نظر پوشش گیاهی است. حیواناتی ویژه‌ای همچون کوالا، کانگورو، سگ‌های دینگو را دارد.
​​​​​​​
استرالیا پایتخت سرطان پوست در جهان است و سالانه بیش از ۱۱ هزار نفر در این کشور مبتلا به ملانوما تشخیص داده می‌شوند. تخمین زده می‌شود که بیش از ۴۰۰ هزار نفر در این کشور تحت درمان دیگر گونه‌های سرطان پوست قرار دارند


آزار جنسی کودکان در استرالیا (به انگلیسی: Child sexual abuse in Australia) و سوء استفاده جنسی از کودکان در استرالیا مسئله قابل توجه و خبر ساز است که در کانون توجه دولتها، قانونگذاران، پلیس، دادگاه‌ها، پژوهشگران و بازرسان قرار دارد.

گستردگی
بر پایهٔ گزارش‌های ثبت شده در زمینهٔ گوناگونی آزار جنسی کودکان درایالات و قلمروهای مختلف استرالیا در سال‌های ۱۲–۲۰۱۱ میلادی، تعداد ۴۸٬۴۲۰ پروندهٔ کودکان در معرض خطر ثبت شده است که ۵٬۸۲۸ مورد از آن‌ها در رابطه با آزار جنسی بوده است.

شواهد موجود در گزارشها نشان می‌دهد که در بیشتر موارد تهاجم جنسی به کودکان فرد مهاجم با فرد قربانی آشنایی داشته است. بر اساس آمار منتشر شده در سال ۲۰۰۹ از طرف اداره آمار استرالیا ABS در ۴۲٪ از موارد گزارش شده به سازمانهای دادرسی در استرالیا قربانیان آزار جنسی در ان سال کودکان زیر ۱۴ سال بودند. این آمار بزرگسالانی را نیز که در زمان سوءاستفاده سن شان زیر ۱۴ سال بوده شامل می‌شود.

در مارس سال ۲۰۱۴ بنگاه خبررسانی استرالیا ABC گزارش کرد که ۴۰–۳۰ کودک زیر پوشش اداره خدمات انسانی ایالت ویکتوریا (DHS (VIC را شناسایی کرده که توسط گروه‌های کودک آزار (بچه خواه) مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفتند.

کشور استرالیا متشکل از هشت ایالت و ناحیه مستقل، دارای سیستم حکومتی فدرال است که بر پایه فعالیت احزاب و انتخاب نمایندگان فدرال اداره می‌شود. انتخابات استرالیا را می‌توان به طور کلی به دو گروه انتخابات کشوری یا فدرال و ایالتی تقسیم کرد. انتخابات فدرال استرالیا مهم‌ترین رویداد رای‌گیری در این کشور است که منجر به تشکیل پارلمان و کابینه دولت و انتخاب نخست وزیر می‌شود.

انتخابات فدرال استرالیا
انتخابات فدرال استرالیا معمولاً هر سه سال یک بار و هدف مشخص شدن چهار فرد/گروه تصمیم ساز و اجرایی مهم کشور انجام می‌گیرد که شامل موارد زیر است:
اعضای مجلس سنای استرالیا 
اعضای مجلس نمایندگان استرالیا
نخست وزیر استرالیا
کابینه دولت
اعضای مجلس نمایندگان استرالیا و به تبع آن نخست وزیر به طور متوسط هر سه سال یکبار انتخاب می‌شوند  اعضای سنای استرالیا هر شش سال یکبار برگزیده می‌شوند. بنابراین به‌طور یک در میان یک انتخابات تنها محدود به مجلس نمایندگان و انتخابات بعدی دربرگیرنده مجلس نمایندگان و مجلس سنا می‌شود. در انتخابات ۲۰۰۷ رای دهندگان اعضای هر دو مجلس را برگزیدند.


نحوهٔ رأی‌گیری: برگزاری انتخابات معمولاً از سوی نخست وزیر اعلام می‌شود و عموماً شش هفته پس از آن کار رای گیری در یک روز تعطیل آخر هفته انجام می‌گیرد. رای دهندگان هر حوزه انتخابیه تنها مجاز به رای دادن در همان حوزه هستند. نام هر فرد در فهرستی در حوزه‌های انتخابیه موجود است. افراد بسته به نوع انتخابات یک یا دو فرم برای برگزیدن اعضای مجلس نمایندگان و نیز اعضای مجلس سنا دریافت می‌کنند. نام کاندیداهای حوزه انتخابیه همراه حزب وابسته‌شان (در صورت وابستگی به احزاب) در فرمها موجود است.

نظام انتخاباتی مجلس نمایندگان استرالیا رأی بدیل است. هر رأی‌دهنده گزینه‌های مورد نظر خود را با شماره رتبه‌بندی می‌کند. مثلاً اگر پنج نامزد نمایندگی در حوزه وجود دارد رأی‌دهنده می‌تواند یک نفر، چند نفر یا تمام گزینه‌ها را با رتبه‌بندی کند. هر فرد باید بتواند دست کم پنجاه درصد آرای حوزه انتخابیه را کسب کند تا کرسی مجلس را به دست آورد. در صورت نرسیدن به حد نصاب، نامزدی که کمترین آرا را به دست آورده حذف شده و آرایش به نفرات مشخص شده بعدی تعلق می‌گیرد. این روند آنقدر تکرار می‌شود تا بالاخره برنده مشخص شود.
انتخابات در کشور استرالیا اجباری است. به این معنا که اگر فردی واجد شرایط بدون دلیل موجه در انتخابات شرکت نکند با جریمه نقدی مواجه می‌شود. اما فرد می‌تواند تقاضای شرکت در انتخابات در یک محل دیگر را بکند. همچنین فرد در صورت شاغل بودن در روز رای گیری، می‌تواند رای خود را روز بعد به اداره پست تحویل دهد.
انتخابات ایالتی استرالیا


هر یک از ایالتهای استرالیا دارای دولت محلی و پارلمان نمایندگان است. سیستم انتخاباتی و تناوب انتخابات در هر ایالت مستقل است. همانند مجلس نمایندگان استرالیا، پارلمان ایالتی هر ایالت ترکیبی از نمایندگان وابسته به احزاب گوناگون یا مستقل است. حزب پیروز دولت محلی ایالت را تشکیل می‌دهد.

یادمان (یادبود) جنگ استرالیا یک بنای یادبود در کشور استرالیا است که به احترام اعضای نیروهای مسلح و سازمانهای حمایت کننده که در جنگهای استرالیا کشته شده‌اند، ساخته شده‌است. نیاز به استناد ] این بنای یادبود در پایتخت استرالیا، کانبرا در منطقه حکومتی کپیتال هیلز قرار دارد

یادبود جنگ استرالیا از سه بخش تشکیل شده‌است: منطقه یادبود (حرم) از جمله تالار یادبود با مقبره سرباز ناشناس استرالیا، گالری‌های یادبود (موزه) و مرکز تحقیقات (سوابق). این یادمان همچنین دارای یک باغ مجسمه‌سازی در فضای باز است.

ایرانیان استرالیا یا استرالیایی‌های ایرانی‌تبار به آن دسته از شهروندان استرالیایی گفته می‌شود که یا از ایران به آن کشور مهاجرت کرده‌اند یا اصالت ایرانی دارند (فرزندان مهاجران ایرانی هستند)

پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران حدود ۲۸۸ نفر ایرانی به استرالیا مهاجرت کرده و تابعیت آن کشور را در کنار حفظ تابعیت اصلی خود پذیرفتند. این گروه را اغلب اقلیت‌های ارمنی، آشوری، و کلیمی تشکیل می‌دادند. پس از انقلاب، بر تعداد مهاجران ایرانی افزوده شد و متخصصان زیادی با توجه به شرایط مناسب فراهم آمده در استرالیا برای مهاجران، به آن کشور مهاجرت کردند.


بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶، ۳۹٫۷٪ مهاجران ایرانی ساکن ایالت نیو ساوت ولز ۲۸٫۶٪ ساکن ایالت ویکتوریا، ۱۱٫۲٪ ساکن ایالت کوئینزلند، ۱۰٪ ساکن ایالت استرالیای غربی، ۷٫۸٪ ساکن ایالت استرالیای جنوبی، ۱٫۴٪ ساکن قلمرو پایتختی استرالیا، ۱٪ ساکن تاسمانی و ۰٫۳٪ ساکن قلمرو شمالی بوده‌اند


وضعیت زندگی
طبق سرشماری سال ۲۰۲۱ میانه سن ایرانیان استرالیا ۳۸ سال است. میانه درآمد هفتگی هر فرد بالای ۱۵ سال ایرانی-استرالیایی ۸۰۵ دلار استرالیا و میانه درآمد هفتگی هر خانوار ایرانی-استرالیایی ۲۱۲۰ دلار است. ۵۰٫۴ ایرانیان (متولد ایران) استرالیا مدرک کارشناسی و بالاتر دارند. از نظر دینی ۳٫۲ درصد مسلمان، ۳۸٫۴ درصد بی‌دین، ۰٫۱ درصد بهایی، ۲٫۷ درصد مسیحی و ۶٫۹ درصد نیز اظهار ننموده‌اند.

پناهندگان از راه دریا
سالانه، ایرانیان زیادی با قصد مهاجرت به استرالیا از طریق دریا به این کشور سفر کرده و درخواست پناهندگی می‌کنند. دولت استرالیا برخلاف تعهدات پذیرش پناهجویی که دارد، این اقدام را غیرقانونی دانسته و این افراد را بازداشت و در کمپ‌های مخصوص پناهندگان، در شرایط نامناسبی نگهداری می‌کند. بنابر آمار سال ۲۰۱۵ میلادی، از جمع حدود ۲۰۰۰ پناهجویی که در اردوگاه‌های مهاجرتی استرالیا به‌سر می‌برند، حدود ۲۰ درصد ایرانی هستند که دولت استرالیا، دستور اخراج آنها را صادر کرده‌است. همچنین چند هزار ایرانی در استرالیا، دارای گواهی اقامت موقت هستند و در صف انتظار درخواست روادید دائمی که به گفته کارشناسان، بیشتر آنها در آینده اخراج خواهند شد.[۵] طبق دستور تونی ابوت، از سال ۲۰۱۳، ایرانیانی که سعی کرده‌اند از راه دریا و به صورت قاچاق، خود را به استرالیا برسانند به کمپ‌های مانوس، پاپوآ گینه نو و نائورو فرستاده می‌شوند و حق ورود به خاک استرالیا را ندارند. در سال ۲۰۱۴، دو ایرانی به نام‌های حمید خزایی (۲۴ ساله) و رضا براتی (۲۳ ساله)، به دلیل شرایط نامساعد زندگی در این کمپ‌ها و نبود پزشک معالج، جان خود را از دست دادند و موجب اعتراضات و اعتصاباتی در اردوگاه‌ها شد.[۶] امین انصاری، رمان‌نویس ایرانی، در سال ۲۰۱۳ رمانی را با موضوع این پناهندگان با عنوان والس با آبهای تاریک توسط نشر نوگام منتشر کرد. این رمان بر اساس حقایق و مجموعهٔ مصاحبه‌هایی با این پناهجویان نوشته شده‌است.